តើការធ្វើការនៅក្រៅប្រទេសជាប្រការអាក្រក់សំរាប់ការងារស្ថាបត្យកម្ម?

ការពិតកាលនៅរៀនស្ថាបត្យកម្ម ហើយក៏ពេលចប់ហើយក៏ដោយ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍ថាធ្វើការនៅបរទេសមានអាទិភាពច្រើនជាងចំពោះខ្ញុំ ដោយហេតុតែប្រាក់ខែបានច្រើនជាងធ្វើការក្នុងស្រុក មានឱកាសស្គាល់វប្បធម៌ផ្សេង ណាមួយស្តាប់មើលទៅឡូយជាងធ្វើការក្នុងស្រុក តែប្រហែលអ្វីៗមិនដូចអ្វីដែលរំពឹងទុកទេក្រោយពីបានអានអត្ថបទខាងក្រោមនេះរបស់ ហាប់បឺត ប្រេនដុន ( Brandon Hubbard )ក្រោមចំណងជើងថា ៖ តើការធ្វើការនៅក្រៅប្រទេសជាប្រការអាក្រក់សំរាប់ការងារស្ថាបត្យកម្ម? (Is Working Abroad Bad For Your Architetcure Career?)

តទៅនេះគឺជាអត្ថបទបកប្រែជាភាសាខ្មែរ សូមអញ្ជើញអានទាំងអស់គ្នា !

សំគាល់ ៖ ពាក្យថា ខ្ញុំ សំគាល់ លោក ហាប់បឺត ប្រេនដុន ( Brandon Hubbard )

ប្រហែលជំនាញស្ថាបត្យកម្មជាជំនាញមួយដែលមានមនុស្សច្រើនជាងជំនាញផ្សេងទៀតដែលចង់រស់នៅនិងធ្វើការនៅក្រៅប្រទេស។

តើអ្នកកំពុងតែនៅទីក្រុងមុំប៉ៃសុបិន្ត(ចង់ទៅធ្វើការឬរស់នៅ)ទីក្រុងញ៉ូយ៉កមែនអត់?

នៅស៊ីអាតថតសញ្ជឹងគិតពីជិវិតនៅទីក្រុងរ៉ូម?

និស្សិតស្ថាបត្យកម្មខ្លះមានឱកាសធ្វើដំណើរពេលដែលកំពុងរៀន។ កម្មវិធីសិក្សានៅបរទេសនៅសហរដ្ឋអាមេរិកមានច្រើនមែនទែន។ ជារឿយៗ នៅពេលដែលនិស្សិតទាំងឡាយបញ្ចប់ការសិក្សា ពួកគេតែងតែគិតពីលទ្ធភាពទៅរស់នៅបរទេស។

គ្រូពេទ្យអាចរកបានអ្នកជម្ងឺបាននៅជិតទីតាំងដែលខ្លួនប្រកបការងារ។ គណនេយ្យករអាចរកបានបញ្ជីការងារដោយងាយស្រួល។ ស្ថាបត្យករមិនមានអាគារប្រណីតៗរត់មករកពួកយើងទេ (តែបើដូចនេះមែនប្រាកដជាឡូយ)។ ពួកយើងត្រូវតែរត់ទៅរកអាគារទាំងនោះ។ ប្រការនេះជាកត្តាជំរុញឲ្យស្ថាបត្យករជាច្រើនជំនាន់ស្ពាយបង្វេចសៀវភៅសំរាប់គំនូសស្ថាបត្យកម្ម ហើយធ្វើដំណើរទៅ(បរទេស)។

ការបង្ហាញពេញលក្ខណៈ

ខ្ញុំមានឯកសិទ្ធដោយបានរស់នៅជុំវិញពិភពលោក ហើយខ្ញុំមានសញ្ជាតចំនួនបីផ្សេងគ្នាដើម្បីគាំទ្រអំណះអំណាងនេះ។ ពីនូវេលហ្សេឡង់ ទៅទីក្រុងឡុងដ៍ ទៅទីក្រុងម៉ាឌ្រីត ទៅទីក្រុងសង់ហ្វ្រង់សុីស្កូ កន្លែងនិងមនុស្សដែលរស់នៅទីកន្លែងទាំងអស់នេះបានធ្វើឲ្យខ្ញុំមានអ្វីដែលខ្ញុំមាននៅថ្ងៃនេះ។ ប្រាកដជាលើសពីការសង្ស័យទៅទៀតដែលថា បើគ្មានបទពិសោធន៍អន្តរជាតិ ប្រាកដជាគ្មានខ្ញុំនៅថ្ងៃនេះឡើយ។

អ៊ីចឹង ខ្ញុំត្រូវតែជឿជាក់ថានេះជាផ្លូវល្អសំរាប់អ្នករាល់គ្នាក្នុងជំនាញស្ថាបត្យកម្មមែនអត់? ដូចដែលចំណងជើងអត្ថបទបានបញ្ជាក់អ៊ីចឹង ខ្ញុំមិនគិតថាធ្វើការនៅក្រៅប្រទេសវាមិនមែនជាប្រការល្អដែលចាំបាច់នោះទេក្នុងវិស័យការងារស្ថាបត្យកម្មនោះទេ។

ហេតុអ្វីទៅ?

ខ្ញុំបាននិយាយជាមួយនិស្សិតស្ថាបត្យកម្ម និងស្ថាបត្យករជាច្រើនដែលចង់ទៅធ្វើការនៅក្រៅប្រទេស។ នៅពេលដែលសួរពួកគេ ចំឡើយដែលខ្ញុំជារឿយៗទទួលបានគឺ “វាប្រហែលជាដំណើរផ្សងព្រេងមួយ” ឬក៏ “ខ្ញុំចង់បានអ្វីដែលខុសប្លែក” ។

ហេតុផលទាំងអស់នេះស្តាប់ទៅសមហេតុផលណាស់មែនអត់ បើសិនជាយើងមើលតែពីសំបកក្រៅទៅ?

អ្នកត្រូវតែប្រាកដថាអ្នកចង់បានអ្វីពីដំណើរផ្សងព្រេងនេះ។ បើមិនអ៊ីចឹងទេ វានឹងខ្លាចទៅជាសុបិន្តអាក្រក់មួយ។

នៅក្នុងអត្ថបទនេះ ខ្ញុំនឹងធ្វើការបង្ហាញពីផលប៉ះពាល់ទៅលើការងារស្ថាបត្យកម្ម និងការងារផ្ទាល់ខ្លួនដោយការសំរេចចិត្តចេញទៅធ្វើការនៅក្រៅប្រទេស។ ដោយមិនគិតពីប្រទេសដែលអ្នករស់នៅ និងកន្លែងដែលអ្នកចង់ទៅធ្វើការ នេះជាបញ្ហាជារួម ដែលខ្ញុំនិងអ្នកដទៃទៀតដែលដូចខ្ញុំធ្លាប់បានឆ្លងកាត់។ សង្ឃឹមថានេះនឹងផ្តល់អ្នកនូវចន្ទល់ដើម្បីពិចារណាអំពីការងារនិងគោលដៅជិវិតរបស់អ្នកផ្ទាល់។

តើស្មៅតែងតែមានពណ៌បៃតងជាងនៅផ្នែកម្ខាងទៀតមែនអត់? តោះចូលរួមស្វែងយល់ទាំងអស់គ្នា។

ខ្ញុំទៅតែមួយឆ្នាំទេ

នេះជាអ្វីដែលខ្ញុំបានប្រាប់អ្នករាល់គ្នានៅពេលដែលខ្ញុំកំពុងដែលរៀបចំបង្វេចចេញទៅអឺរ៉ុប។ ខ្ញុំបានគិតអំពីវានៅពេលជិះយន្តហោះត្រឡប់មកសហរដ្ឋអាមេរិកវិញ…ប្រាំពីរឆ្នាំក្រោយ

ជិវិតតែងតែមានចន្លោះប្រហោងដើម្បីរត់គេចប្រសិនបើអ្នកគ្មានគំរោងការនោះទេ។ ប្រសិនជាវាមិនមែន(ជាការស្នាក់នៅឬធ្វើការ)បណ្តោះអាសន្ន តើអ្នកនៅតែទទួលបាននូវសារប្រយោជន៍ដែលអ្នកសង្ឃឹមថាបានដែរឬទេ? ចុះបើវាជាអចិន្រ្តៃយ៍វិញ? តើអ្នកនឹងបោះចោលការឡើងឋានៈ ឬអត្ថប្រយោជន៍ផ្សេងៗដោយសារតែអ្នកកំពុងចាកចេញឬ? តើអ្នកចង់មានវត្តមាននៅកន្លែងមួយ តែអារម្មណ៍នៅកន្លែងផ្សេង?

ជិវិតបន្តដោយគ្មានរូបអ្នក។ ខ្ញុំបានខកខានពិធីមង្គលការជាច្រើន បុណ្យសព និងបាត់បង់ទំនាក់ទំនងមិត្តភក្តិជាច្រើន។ បើទោះបីជាយើងរស់នៅក្នុងសម័យកាលដែលតំណភ្ជាប់លែងជាបញ្ហា តែការព្រាត់ព្រាស់គ្នាដោយមិនបាននិយាយគ្នាឬទំនាក់ទំនងគ្នាដោយផ្ទាល់គឺជាប្រការដែលជៀសមិនបាន។

បណ្តាញទំនាក់ទំនង

ខ្ញុំបានពិភាក្សានៅអត្ថបទមុនហើយ Want A Great Architecture Job? Don’t Send a Resume, (ចង់បានការងារស្ថាបត្យកម្មអស្ចារ្យមួយ? កុំផ្ញើឯកសារប្រវត្តិរូប) អំពីប្រការសំខាន់ក្នុងការកសាង និងរក្សាបណ្តាញទំនាក់ទំនងស្ថាបត្យកម្ម។ បណ្តាញទំនាក់ទំនងដែលមានក្រុមមិត្តភក្តិ និងគ្រូៗនៅក្នុងសហគមន៍ស្ថាបត្យកម្ម។

ជាធម្មតា ក្រុមនេះបង្កើតដោយអ្នកធ្វើការជាមួយនាពេលបច្នុប្បន្ននិងពីអតីត សាស្ត្រាចារ្យស្ថាបត្យកម្មមុនៗ មិត្តរួមថ្នាក់ និងស្ថាបត្យករនានាដែលស្គាល់ពីសិក្ខាសាលា និងសមាគម។

នៅពេលដែលអ្នកមកដល់ទីក្រុងថ្មី អ្នកអាចចាប់ផ្តើមបណ្តាញទំនាក់ទំនងនេះបាន។ តែបើទោះបីជាយ៉ាងនេះក៏ដោយ នៅពេលដែលអ្នកត្រឡប់ទៅប្រទេសកំណិតវិញ បណ្តាញទំនាក់ទំនងនេះមិនមកជាមួយអ្នកទេ។ ប្រាកដហើយដែលអ្នកអាចរក្សាទំនាក់ទំនងអ្នកតាម ហ្វេសប៊ុគ ឬក៏តភ្ជាប់ពួកគេនៅលើ លីនឈីន។ ប៉ុន្តែវាមិនទំនងសោះដែលមិត្តភក្តិរស់នៅឆ្ងាយពីអ្នក ៣ ៥០០ ម៉ៃ អាចស្វែងរកឱកាសការងារឲ្យអ្នកបាន។

ប្រព័ន្ធសូវ៉ែ

កម្មវិធីរបស់ BIM ដូចជា Revit បានកំពុងក្លាយជាកម្មវិធីទូទៅសំរាប់ជំនាញស្ថាបត្យកម្ម។ យើងកំពុងតែឈានទៅរកការពឹងផ្អែកទៅលើតែសូវ៉ែរចនាតែមួយមុខហើយ។

តែទោះជាយ៉ាងណានៅតែមានភាពខុសគ្នាអ៊ីចឹងរវាងការប្រើប្រាស់សូវ៉ែនៅសហរដ្ឋអាមេរិក នឹងនៅសហភាពអឺរ៉ុប។ ជាឧទាហរណ៍ Revit បានកំពុងក្លាយទៅជាស្តង់ដារមាសនៅសហរដ្ឋអាមេរិក តែកម្មវិធីដូចជា Microstation នៅតែមានគេប្រើលើសលប់នៅតាមក្រុមហ៊ុននានានៅសហភាពអឺរ៉ុប។

អ៊ីចឹង វាប៉ះពាល់អ្នកយ៉ាងម៉េច? ប្រាកដណាស់ថា វាមិនមានអ្វីពិបាកទេក្នុងការរៀនកម្មវិធីថ្មី។ បញ្ហានៅត្រង់ថាសូវ៉ែនោះវាផ្លាស់ប្តូររហ័សពេកដល់ថា្នក់ថាអ្នករស់នៅប្រទេសផ្សេងចំនួន៥ឆ្នាំហើយត្រឡប់មកវិញអ្នកអត់បានចំនាំអីដែលខ្លួនបានចេះឡើយ។

ក្រុមហ៊ុនអន្តរជាតិធំៗកំពុងចាប់ផ្តើមជំរុញវិស័យស្ថាបត្យកម្មឲ្យមានការប្រើប្រាស់សូវ៉ែជាស្តង់ដារ។ ជាលទ្ធផល សូវ៉ែទាំងនេះកំពុងឆ្លងកាត់ព្រំដែន(សូវ៉ែទាំងនេះកំពុងប្រើប្រាស់ជាលក្ខណៈសកល)។

សំរាប់ឥលូវនេះមានតែសូវ៉ែខុសគ្នាតែប៉ុន្មានប៉ុណ្តោះទៅតាមតំបន់ ដែលអ្នករាល់គ្នាត្រូវរៀនយល់ដឹង។ បើសិនជាអ្នកចំនាយពេល១០ឆ្នាំរៀនពីសូវ៉ែដែលគេមិនត្រូវការ នោះប្រាកដណាស់ថាការងារអ្នកនឹងដើរថយក្រោយ។

បទដ្ឋានអាគារ

ដូចនឹងសូវ៉ែដែរ បទដ្ឋានអាគារកំពុងតែក្លាយជាបញ្ហាសកល។ បទដ្ឋានអាគារអន្តរជាតិ(International Building Code) គឺជាស្តង់ដារសកលនាពេលឥលូវនេះ។ បើទោះបីជាមានបទដ្ឋានអាគារជាសកលក៏ដោយ ក៏គ្រប់ប្រទេស រដ្ឋ តំបន់ និងទីក្រុងនិមួយៗមានបទដ្ឋានអាគរតាមតំបន់រៀងៗខ្លួន។

ជាឧទាហរណ៍ គេមាននាយកដ្ឋានអធិការកិច្ចអាគារ សង់ ហ្វ្រង់សីុស្កូ(San Francisco Department of Building Inspection)” បន្ថែមពីលើ បទដ្ឋានអាគារ កាលីហ្វ័រញ៉ា(California Building Code) បន្ថែមពីលើ កម្មវិធីប្រសិទ្ធភាពថាមពលអគារកាលីហ្វ័រញ៉ា((California Building Energy Efficiency Program) ហើយនឹងកម្មវិធីផ្សេងទៀតជាច្រើនរាប់មិនអស់។

វាមានបទដ្ឋានច្រើនពេកនៅ កាលីហ្វ័រញ៉ា រហូតទាល់តែគេទាមទារតម្រូវឲ្យមានការប្រឡងអាជ្ញាប័ណ្ណស្ថាបត្យកម្ម(ការប្រឡងបន្ថែមកាលីហ្វ័រញ៉ា California Supplemental Exam)លើសបណ្តារដ្ឋនានា។ មគ្គុទេសន៍សិក្សាណឹងវាវែងអន្លាយពេករហូតធ្វើឲ្យអស់ក្រដាស់សំរាប់ព្រីន។

ដោយហេតុតែគ្រប់តំបន់មានបទដ្ឋានអាគារសំរាប់តំបន់រៀងៗខ្លួន ម៉្លោះហើយការរៀនពៅបទដ្ឋានអាគារនៅប៉ារីប្រហែលជួយអីអត់បានច្រើនទេនៅឌីទ្រ័រ។

ដំណឹងការងារមួយគេត្រូវការបទពិសោធន៍សំរាប់តួនាទី ៖

យល់ដឹងពីបទដ្ឋានអាគារនៅទីក្រុងញូយ៉ក និងចេះពីច្បាប់ជនពិការអាមេរិកាំង Americans with Disabilities Act (ADA)

ប្រសិនបើអ្នកចង់ធ្វើការនៅញូយ៉ករយៈពេលយូរ តែ”កំពុងតែទទួលបទពិសោធន៍”នៅទីក្រុងអាថែន នោះនឹងមិនអាចបំពេញលក្ខខណ្ឌការងារខាងលើនេះបានទេ។

គ្មានអ្វីខុសទេដោយគ្រាន់តែធ្វើការនៅក្រៅប្រទេស ប្រសិនបើអ្នកនៅតែមានគំនិតនេះជានិច្ចថា វា(ការធ្វើការក្រៅប្រទេស)មិនមែនជាសំបុត្រនាំទៅរកការងារដែឡអ្នកចង់បានទេ។ ក្នុងករណីយជាច្រើនវាអាចធ្វើឲ្យអ្នកខាតប្រយោជន៍។

សាកល្បងយកខ្លួនអ្នកជាអ្នកគ្រប់គ្រងរើសបុគ្គលិកការងារក្នុងក្រុមហ៊ុនស្ថាបត្យកម្មនៅទីក្រុងញូយ៉ក។ អ្នកមានប្រវត្តិរូបការងារពីរនៅនឹងមុខអ្នក ៖

ជូលី ៖

នាងមានបទពិសោធន៍ធ្វើការប្រាំឆ្នាំនៅទីក្រុងញូយ៉ក។ នាងដឹងពីបទដ្ឋានអាគារជាច្រើន ហើយក៏មានទំនាក់ទំនងជាមយយអ្នករចនា និងអ្នកផ្តល់ប្រឹក្សានៅទីក្រុងញូយ៉កជាច្រើននាក់។

អង់តូនី ៖

គាត់មានបទពិសោធន៍ធ្វើការប្រាំឆ្នាំនៅទីក្រុងម៉ាឌ្រី។ គាត់ស្គាល់ស្ថាបត្យករជនជាតិអេស៉្បាញជាច្រើននាក់នៅក្នុងតំបន់ ហើយគាត់ក៏ធ្លាប់ធ្វើការលើគំរោងសាលាក្រុងនៅក្រុងម៉ាឌ្រីទៀត។

នៅពេលដែលអង់តូនីមានបទពិសោធន៍គួរឲ្យចាប់អារម្មណ៍ អ្នកទាំងពីរមានអ្វីគ្រប់យ៉ាងប្រហែលគ្នា គេប្រហែលជាជ្រើសរើសជូលី។

ហិរញ្ញវត្ថុ

បណ្ឌិត តូម៉ាស់ ស្តង់លី អ្នកសរសេសៀវភៅលក់ដាច់ជាងគេ “ចិត្តគំនិតសេដ្ឋី” (The Millionaire Mind) បានសិក្សាពីមហាសេដ្ឋីរាប់ពាន់អ្នក។ គាត់បានសង្កេតមើលពីលក្ខណៈរាប់រយរបស់បុគ្គលជាច្រើននាក់ រាប់បញ្ចូលទាំងសកម្មភាពធ្វើចលនារបស់ពួកគេផងដែរ។

គាត់រកឃើញថា ៖ ហេតុផលមួយ(ពួកសេដ្ឋី)មិនដែលមានចលនាគឺការចាកចេញឆ្ងាញពីអតិថិជន អ្នកទិញ ឬក៏អ្នកបច្ចេកទេសផ្សេងទៀត ដែលការធ្វើដូចនេះនឹងនាំឲ្យមានបច្ច័យអាក្រក់មែនទែនដល់ផលិតភាព។ គ្រាន់តែដំណើរការរៀបចំក្នុងការផ្លាស់ទីណឹង ក៏អាចក្លាយជាការរំខាន់ធំមួយដែរ ជាពិសេសទៅទៀតនៅពេលផ្លាស់ឆ្ងាយម្តងៗ។

គោលគំនិតដែលថាការផ្លាស់ទីវាពិតជារំខាន មិនគួរជាប្រការគួរឲ្យភ្ញាក់ផ្អើលទេ។ បើទោះបីជាអ្នកនៅលីវ ការផ្លាស់ទីទៅបរទេសនៅតែជាកិច្ចការដ៏មហិមាមួយដែរ។

អ្នកទាំងអស់គ្នាភាគច្រើនដែលចាប់ផ្តើមការងារដំបូងប្រហែលជាមានថវិការតិចតួចប៉ុណ្ណោះ។ ការជូល ការកំសាន្ត និងកម្ចីសិក្សាប្រាកដជាដណ្តើមគ្នាជាបន្ទុកចំណាយទូទាត់លើប្រាក់ចំនូលដ៏លំបាករបស់អ្នកហើយ។

អ្នកក៏ប្រហែលមានការលំបាកក្នុងអត្រាប្តូរប្រាក់ផងដែរ។ ជាឧទាហរណ៍ តំលៃលុយផោនអង់គ្លេសធ្លាក់ថ្លៃចុះអស់ពាក់កណ្កាលក្នុងកំឡុងពេកវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ចនេះ។ នេះបានន័យថាខ្ញុំត្រូវខាតប្រាក់ពាក់កណ្តាលនៅពេលទូទាត់នៅសហរដ្ឋអាមេរិក។ នេះមិនគិតពីការបង់លើសេវាផ្ញើ និងដកប្រាក់កំឡុងពេលមានគណនីធនាគារពីរនៅប្រទេសពីផ្សេងគ្នាផង។

ពន្ធ

ចំពោះមិត្តភក្តិរួមសញ្ជាតិអាមេរិកាំងទាំងឡាយ ពួកយើងមានពាក្យមួយដែលស្គាល់គ្រប់គ្នាជាទូទៅនោះគឺពន្ធ។ ជាអកុសល គេតំរូវឲ្យពលរដ្ឋអាមេកាំងគ្រប់រូបបង់ពន្ធនៅក្នុងសហរដ្ឋអាមេរិក បើទោះជាអ្នកនៅទីណានៃពិភពលោកក៏ដោយ។

សំរាប់ឆ្នាំ២០១៥ ចំណាត់ការបដិសេធចំនូលដែលរកបាននៅក្រៅប្រទេស(Foreign Earned Income Exclusion) មានចំនួន ១០០ ៨០០ ដុល្លាអាមេរិក។ អ្វីដែលអ្នករកបានលើសពីចំនួននេះត្រូវតែបង់ពន្ធទាំងអស់។ ប្រសិនបើអ្នករកប្រាក់ចំណូលបានតិចជាងនេះអ្នកនឹងមិនត្រូវបានតម្រូវឱ្យបង់ពន្ធអាមេរិកប៉ុន្តែអ្នកនៅតែត្រូវដាក់ពាក្យត្រឡប់មកវិញជារៀងរាល់ឆ្នាំ។ នៅពេលដែលអ្នកមិនទាន់អាចរកលើសនឹងបានឥលូវ តែចុះបើអ្នកសំរេចចិត្តស្នាក់នៅក្រៅប្រទេសចំនួន៣០ឆ្នាំ?

រក្សាទុកក្នុងចិត្តថា បើអ្នកលក់ផ្ទះមួយនៅបរទេស គេចាត់ទុកចំនូលបន្ថែមពីការលក់នេះថាជាប្រាក់ចំនូល ហើយអ្នកប្រហែលជាត្រូវបង់ពន្ធលើការលក់ទ្រព្យមួយនេះ។

សំរាប់ព័តមានបន្ថែមសូមចូលទៅកាន់ គេហទំព័រ IRS

ប្រសិនបើអ្នកជាជនជាតិអាមេរិក រស់នៅបរទេស អ្នកនឹងមិនអាចទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពីគំរោងចូលនិវត្តន៍នានាទេ(Roth IRA, 401K) ដោយហេតុតែអ្នកមិនមែនកំពុងតែរកប្រាក់នីសហរដ្ឋអាមេរិក។

មិត្តភក្តិទាំងឡាយ និងក្រុមគ្រួសារ

ដោយហេតុតែអ្នកតាមដានប្លុកខ្ញុំភាគច្រើនសុទ្ធតែចំរើនវ័យកំឡុងឆ្នាំ២០០០ ខ្ញុំសន្មត់ថាភាគរយច្រើនមិនទាន់រៀបការមានកូន។

អ្នកប្រហែលជាកំពុងសញ្ជឹងគិតថា នេះប្រហែលជាឱកាសដ៏ល្អក្នុងការរើទីតាំងការងារ ដោយសារតែខ្ញុំគ្មានអ្វីមករារាំងឡើយ។  សន្មត់ថាអ្នកនៅលីវ ខ្ញុំបានរកឃើញថាទំនាក់ទំនងអាចក្លាយទៅជារញ៉េរញ៉ៃបន្តិច។ តើពេលណាត្រឡប់មកវិញ? នៅណឹងរហូតឬ? ចុះបើពួកយើងរៀបការ?

ជាលទ្ធផលរស់នៅជុំវិញពិភពលោក មិត្តភក្តិ និងគ្រួសាររបស់ខ្ញុំមាននៅគ្រប់ជ្រុងនៃផែនដី។ សំរាប់ហេតុផលខ្លះ នៅពេលដែលខ្ញុំពន្យល់ពីបញ្ហានេះទៅកាន់មនុស្សទាំងឡាយ ពួកគេតែងតែគិតថាវាអស្ចារណាស់។

ជិះយន្តហោះរាល់សប្តាហ៍សំរាប់ព្រឹត្តិការណ៍ផ្សេងៗទៅមិនរួចទេ។ តើអ្នកអាចសុំច្បាប់វិស្សមកាលពីរទៅបីសប្តាហ៍សំរាប់ពិធីរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍របស់មិត្តអ្នក ឬក៏វិស្សមកាលបុណ្យណូអែលជាមួយគ្រួសារអ្នកបានអត់? នេះជាការសមរេចចិត្តដ៏លំបាកមួយ។

គំនិតចុងក្រោយ

តើអ្នកកំពុងតែអានវាស្របពេលដែលកំពុងពិចារណាផ្លាស់ទី និងធ្វើការនៅបរទេសមែនអត់? តើខ្ញុំកំពុងតែស្នើឲ្យអ្នកកុំទៅមែនអត់? ប្រាកដណាស់ដែលថាខ្ញុំមិនស្នើឲ្យអ្នកផ្លាស់ប្តូរគំនិត។ ខ្ញុំគឺមនុស្សចុងក្រោយគេដែលប្រាប់អ្នកមិនឲ្យដើរតាមអ្វីដែលខ្លួនសុបិន្តចង់បាន។

 

ខ្ញុំគិតថាពួកយើងបានភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងគ្នាយ៉ាងទូួលំទូលាយជាងពេលណាៗទាំអស់នៅក្នុងសម័យនៃបណ្តាញសង្គមនេះ។ នេះអាចនាំទៅដល់ជំងឺម៉្យាងហៅថា “ឥទ្ធិពលហ្វេសប៊ុគ” (Facebook Effect)។ ពាក្យមួយទៀតអាចនិយាយបានថា មិនមែនដើរតាមអ្វីដែលល្អសំរាប់ជីវិការងារ ឬក៏សុភមង្គលនោះទេ តែក៏ព្រោះតែដើម្បីបង្អួតមិត្តភក្តិមួយចំនួនប៉ុណ្ណោះ។

ចំនុចដែលគួរចងចាំគឺថាគួរតែធ្វើអ្វីដែលត្រឹមត្រូវចំពោះគោលដៅរយៈពេលយូររបស់អ្នក។ កុំគ្រាន់តែគិតពីសេចក្តីសោមនស្សរយៈពេលខ្លី។

មិនថាតែវាជាគំរោងដែលអ្នកចង់ធ្វើ ទីក្រុងដែលអ្នកចង់នៅ ឬក៏អារម្មណ៍ចង់ទៅ។ អ្វីដែលអ្នកសំរេចចិត្តធ្វើ ខ្ញុំសូមជូនពរឲ្យអ្នកមានសំណាងល្អ។ អរគុណចំពោះការអាន។